Κομμένα στιγμιότυπα από την κόπια του έργου «Μπιν Λάντεν»


Κατ' αρχάς θα πρέπει να ευχαριστήσουμε θερμά τον Ομπάμα, το Πεντάγωνο, τη CIA, τους πεζοναύτες και τους Αμερικανούς ΟΥΚάδες, οι οποίοι φρόντισαν να μας σερβίρουν το «έργο» με τον Μπιν Λάντεν, περιμένοντας πρώτα να τελειώσει το θέαμα με τον πριγκιπικό γάμο.
Ετσι και τα τεκταινόμενα στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ τα απολαύσαμε απερίσπαστοι, αλλά και την επομένη δεν νιώσαμε κανένα σύνδρομο στέρησης. Μια νέα «παραγωγή» ανέβηκε στην παγκόσμια σκηνή για τις ανάγκες του φιλοθεάμονος κοινού.
Από εκεί και πέρα, όποια συνωμοσιολογική θεωρία κι αν ασπάζεται κανείς, δηλαδή
είτε θεωρήσουμε ότι ο Λάντεν ήταν ζωντανός και τώρα «εξοντώθηκε»,
είτε θεωρήσουμε ότι ήταν «ζωντανός» και τώρα εξοντώθηκε,
είτε θεωρήσουμε ότι ήταν «ζωντανός» και τώρα «εξοντώθηκε»,
είτε θεωρήσουμε ότι ήταν ζωντανός και τώρα εξοντώθηκε,
σε ένα θα πρέπει να συμφωνήσουμε:
Για τους Αμερικανούς ο ζωντανός Λάντεν ό,τι είχε να δώσει το έδωσε. Από δω και πέρα, για τους Αμερικανούς, χρήσιμος είναι ο νεκρός Λάντεν. Εξέλιξη που ενδεχομένως να μην είναι άσχετη με τα γεγονότα και τη ρευστότητα στον Αραβικό κόσμο...
Η χρησιμότητα του Λάντεν (είτε ζωντανού, είτε νεκρού) για τις ΗΠΑ, θα ήταν πιο εύληπτη στο θεατή, αν από την «κόπια» που παίζεται τα τελευταία 24ωρα δεν είχαν επιμελώς αφαιρεθεί ορισμένα κρίσιμα στιγμιότυπα.
Τέτοιο στιγμιότυπο ήταν αυτό που περιέγραφε η «Ουάσιγκτον Ποστ» τον Αύγουστο του 1981, όταν δηλαδή οι Αμερικανοί «κατασκεύαζαν» τον Μπιν Λάντεν:
«Η CΙΑ - έγραφε τότε η αμερικανική εφημερίδα - επιστρέφει αθόρυβα στις παλιές μεθόδους εκτέλεσης των μυστικών υπονομευτικών επιχειρήσεων» και «υποστηρίζει κρυφά τις αντικυβερνητικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν...».
Αυτή η σκηνή, από την οποία προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα πως «δημιουργός» του Μπιν Λάντεν και της «Αλ Κάιντα» είναι οι ΗΠΑ, έχει κοπεί από την «κόπια»...
Ενα ακόμα στιγμιότυπο που απουσιάζει είναι εκείνο στο οποίο πρωταγωνιστεί ο πατέρας του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ, πρώην Πρόεδρος και ο ίδιος αλλά και πρώην διευθυντής της CIA, ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος.
Ο τελευταίος μόλις τέσσερις μέρες μετά το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, και ενώ παρά τα συντρίμμια και τα αποκαΐδια δεν ήταν δυνατόν να αποφευχθούν οι συζητήσεις για τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ - Μπιν Λάντεν, με τον κυνισμό που χαρακτηρίζει ανθρώπους του είδους του, είχε παραδεχτεί:
«Πάντα η CΙΑ έβαζε ανθρώπους της στις τρομοκρατικές οργανώσεις για να τις χρησιμοποιήσει σε όφελος των εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ»!

Για τα 66 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

                        ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
του ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΕΡΕΥΝΑΣ της ΚΕ του

Για τα 66 χρόνια από τη μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών
«Αντάρτης κλέφτης παλικάρι πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!»

Στις 9 Μάη του 1945 η κόκκινη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης υψωνόταν στο Ράιχσταγκ, στο κτίριο του κοινοβουλίου της Γερμανίας. Σήμανε το τέλος του β΄ παγκοσμίου πολέμου, η συντριβή του φασισμού.
Ο φασισμός και ο πόλεμος “δεν ήρθε από το μέλλον”, ήρθαν από τα σπλάχνα της βαθιάς εκμεταλλευτικής κοινωνίας, του κεφαλαίου, δεν οφείλονταν σε κάποιους μανιακούς, όπως συχνά παρουσιάζουν τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι. Ήταν η συνέχεια της καπιταλιστικής κρίσης του 29-30, ο πόλεμος για το μοίρασμα των αγορών, διέξοδος από την κρίση με τη χειρότερη μορφή καταστροφής των παραγωγικών δυνάμεων, του ανθρώπου.
Οι οικονομικοί γίγαντες των ΗΠΑ, της Γαλλίας της Βρετανίας πρωταγωνίστησαν στη στήριξη της πολεμικής μηχανής του Χίτλερ, επιδίωξαν να την στρέψουν ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, με στόχο να τσακίσουν το πρώτο εργατικό κράτος, να αποδυναμώσουν την Γερμανία στην κούρσα των αγορών.
Απέναντι στο φασισμό στάθηκε η ΕΣΣΔ. Μέχρι και τον Ιούνη του 1944 τρία χρόνια μετά τη δημιουργία του αντιφασιστικού συμφώνου η ΕΣΣΔ σήκωσε μόνη της το βάρος του πολέμου. Το τίμημα του σοβιετικού λαού ήταν πάνω από 20 εκατομμύρια θύματα, χιλιάδες πόλεις και χωριά κατεστραμμένα, οικονομία ρημαγμένη μετά τον πόλεμο.  Δύναμη του σοβιετικού λαού ήταν η εργατική σοβιετική εξουσία. Ο σοβιετικός λαός μαζικά επέδειξε τέτοια αυτοθυσία γιατί υπεράσπιζε τη δική του πατρίδα, την κοινωνία στην οποία έκανε αυτός κουμάντο, την κοινωνία που λειτουργούσε με σκοπό την ικανοποίηση των δικών του αναγκών!
Απέναντι στο φασισμό στάθηκαν τα εθνικοαπελευθερωτικά και αντιφασιστικά κινήματα των καπιταλιστικών χωρών στην Ευρώπη. Ψυχή, οργανωτής και κύριος αιμοδότης  ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα.
Καμία πλαστογραφία δε θα σβήσει τις εποποιίες του Κόκκινου Στρατού των σοβιετικών πολιτών, του Στάλινγκραντ, του Λένινγκραντ, της Μόσχας, του Κουρσκ, της Σεβαστούπολης.
Καμία σπέκουλα περί «ολοκληρωτισμού» και εξίσωση κομμουνισμού-φασισμού δεν μπορεί να κάμψει την Αλήθεια. Την Αλήθεια της πάλης των λαών, της πάλης του λαού, του ΕΑΜ, στη χώρα μας.
Η μήτρα του φασισμού είναι αυτή του καπιταλισμού, η ατομική ιδιοκτησία στον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο. Η μήτρα του κομμουνισμού είναι η κοινωνική ιδιοκτησία στο παραγόμενο πλούτο.
Στη χώρα μας τότε ο αστικός πολιτικός κόσμος ή συνεργάστηκε με τον κατακτητή ή έσπερνε την ηττοπάθεια καλώντας το λαό να είναι φρόνιμος και ένα κομμάτι του λιποτάκτησε στο Κάιρο μαζί με το χρυσάφι της χώρας. Είναι οι φυσικοί πρόγονοι του σημερινού πολιτικού προσωπικού που καλούν τον λαό να αποδεχτεί την ληστεία του για τη σωτηρία της Πατρίδας.
Ο φασισμός και ο πόλεμος τότε προετοιμάστηκε μεθοδικά με μια λυσσαλέα αντικομμουνιστική επίθεση σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Με ένταση της καταστολής, με κήρυξη των κομμουνιστικών κομμάτων εκτός νόμου, με εγκαθίδρυση φασιστικών καθεστώτων, με την προπαγάνδα για την εκτός ορίων νομιμότητας δράσης του εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος. Σήμερα, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται! Ο αντικομμουνισμός είναι δρόμος επίθεσης στο εργατικό κίνημα, αφορά όλο το λαό, προμηνύει και προετοιμάζει την αντιλαϊκή επίθεση σε όλα τα μέτωπα!
Η ιστορία έχει μόνο μια αλήθεια και τη γράφουν οι λαοί!

Είναι πρόκληση για τους λαούς η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μετατρέψει την 9η Μάη σε μέρα γιορτής των μονοπωλίων, σε μέρα  της ΕΕ.  Δε θα τους περάσει! Η ιστορική μνήμη είναι η προίκα του λαού μας για να ανοίξει δρόμους για το αύριο των παιδιών του. Δεν παραδίνουμε την ιστορία όχι μόνο γιατί τη γράψανε με το αίμα τους οι πατεράδες μας αλλά γιατί δεν έχουμε δικαίωμα να προδώσουμε το μέλλον και τη ζωή των παιδιών μας.


Η θέση του κάθε εκπαιδευτικού στον κρίσιμο ιδεολογικό μηχανισμό του σχολείου επιβάλλει να πάρει θέση ευθύνης απέναντι στην ιστορική πλαστογραφία, να διδάξει την ιστορική αλήθεια, να μάθει στους μαθητές του να την αναζητούν.
Να πάρει θέση-όπως και τότε και τώρα- ανάμεσα στους δυο κόσμους!
Να προασπίσει τους λαϊκούς αγώνες από τη στρέβλωση και το ψέμα των κονδηλοφόρων της πλουτοκρατίας. Να τιμήσει την αντιφασιστική νίκη των λαών, τα 50 εκατομμύρια νεκρούς.

Αν οι λαϊκές δυνάμεις επιλέξουν τη λήθη αργά ή γρήγορα
θα ματώσουν τα παιδιά τους!
Η ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας δεν αποτελεί μια ακόμα «ακαδημαϊκή» ευθύνη, αλλά αναπόσπαστο στοιχείο της αγωνιστικής διαπαιδαγώγησης, ώστε η αυριανή βάρδια της εργατικής τάξης να μάθει να εμπιστεύεται τη δύναμή της, το λογικό της, να κατανοήσει τη θέση και την αποστολή των τάξεων στην Ιστορία.
Σήμερα κανείς εκπαιδευτικός δε μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στην επίθεση χειραγώγησης του λαού και της νεολαίας.

Μη δέχεσαι να γίνεις συνένοχος στο έγκλημα!
ü      Όρθωσε το ανάστημά σου διδάσκοντας την αλήθεια για την ΕΕ. Ανάδειξε με κάθε αφορμή και ευκαιρία ότι η «άνοιξη της Ευρώπης» είναι στην ουσία «βαρυχειμωνιά για τους λαούς».
ü      Μίλησε στους μαθητές σου για την αντιφασιστική νίκη των λαών, για να αντλήσουν διδάγματα από την ιστορία αυτού του αγώνα. Κάνε μάθημα αισιοδοξίας και ανυπότακτης στάσης ζωής.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καλεί τους εκπαιδευτικούς να αξιοποιήσουν κάθε μέσο και αφορμή για να μιλήσουν για την αντιφασιστική νίκη των λαών.
Να γράψουν στον πίνακα: «9 Μάη-μέρα αντιφασιστικής νίκης των λαών». Να προετοιμάσουν και να οργανώσουν εκθέσεις ιδεών, θεματικές εκθέσεις ζωγραφικής, να παρουσιάσουν ποιήματα, λογοτεχνικά κείμενα που εμπνέονται από την Αντιφασιστική νίκη.
28 Απρίλη 2011

"Σταθερά στην πολιτική των συγχωνεύσεων - Αποτυπωμένες σε ΦΕΚ είναι εκατοντάδες συγχωνεύσεις" γράφει η Λαϊκή Συσπείρωση Γρεβενών ...

Ένα νέο εκπαιδευτικό τοπίο δημιουργούν από την επόμενη σχολική χρονιά οι μαζικές συγχωνεύσεις, καταργήσεις, υποβιβασμοί σχολείων στα οποία προχωρά το υπουργείο Παιδείας..
Ήδη, οι συγχωνεύσεις και οι συνέπειες στη μόρφωση των παιδιών έχουν προκαλέσει όλο το προηγούμενο διάστημα ξεσηκωμό, με γονείς, μαθητές, εργαζόμενους να προχωρούν σε πολύμορφες κινητοποιήσεις σε διάφορες περιοχές της χώρας, κάτι που έγινε και στα Γρεβενά.
Και ενώ η ηγεσία του υπουργείου, για να αντιμετωπίσει τις οξυμένες αντιδράσεις, έχει καλλιεργήσει αυταπάτες για επανεξέταση ορισμένων περιπτώσεων, απόφαση για συγχωνεύσεις, υποβιβασμούς και καταργήσεις σχολείων είναι δημοσιευμένη στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης από τις 18 Μάρτη 2011 (τεύχος Β' αριθμός φύλλου 440), λίγες μέρες μετά τη σχετική ανακοίνωσή τους από το υπουργείο Παιδείας.
Ωστόσο Παρασκευή 1 Απριλίου ανακοίνωση από το γραφείο του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ λέει ότι θα επιλέξουν οι γονείς που θα στείλουν τα παιδιά τους σχετικά με το δημοτικό της Κιβωτού ή ότι θα ερωτηθεί η δημοτική αρχή για την έδρα του 2/θ δημοτικού στην περιοχή των Βεντζίων, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της υφυπουργού Παιδείας. Υπόσχονται ενώ γνωρίζουν ότι 13 μέρες νωρίτερα έχουν δρομολογηθεί οι συγχωνεύσεις.
Σύμφωνα με αυτή, στο νομό Γρεβενών συγχωνεύονται και καταργούνται 28 σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς να υπολογίζονται οι θέσεις εργασίας που χάνονται από αυτά που καταργούνται και βρίσκονταν σε αναστολή. Πιο συγκεκριμένα 5 νηπιαγωγεία συγχωνεύονται σε 2, 20 δημοτικά συγχωνεύονται σε 7 και 2 γυμνάσια συγχωνεύονται σε 1.
            Επικαλούμενη «πρωτίστως εκπαιδευτικούς» λόγους, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας προχώρησε στις συγχωνεύσεις που εξυπηρετούν την πολιτική του νέου σχολείου. Ενός σχολείου όπου μαζικά θα μισοκαταρτίζονται οι αυριανοί εργαζόμενοι, που θα είναι ανοιχτό και έρμαιο των χορηγών, φτηνότερο και ταξικότερο.
            Καλούμε τους Γρεβενιώτες να βγάλουν τα συμπεράσματά τους για το ρόλο του βουλευτή και των τοπικών κυβερνητικών στελεχών που έπαιξαν το ρόλο του κυματοθραύστη της λαϊκής αγανάκτησης και έβαλαν πλάτη με τη διασπαστική τακτική τους για να περάσουν τα κυβερνητικά μέτρα για τις συγχωνεύσεις των σχολείων, κόντρα στη θέληση και τους αγώνες της τοπικής κοινωνίας.
            Σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να παρέχεται αποκλειστικά δημόσια δωρεάν ενιαία παιδεία για όλα τα παιδιά με κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην εκπαίδευση.
            Απαιτείται πάλη για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα βάζει στο επίκεντρό του την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών μορφωτικών αναγκών. Απαιτείται λαϊκή εξουσία και οικονομία ως προϋπόθεση για παιδεία Λαϊκή.

Γρεβενά,   Μάης 2011

Λαϊκή Συσπείρωση Γρεβενών

1 ΜΑΗ 2011: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

1 ΜΑΗ 2011: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
10:30 π.μ.  ΣΤΗΝ  ΚΕΝΤΡΙΚΗ  ΠΛΑΤΕΙΑ  ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες και νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, συνάδελφοι οικονομικοί μετανάστες,
Η φετινή πρωτομαγιά μπορεί να γίνει αφετηρία νέων αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, ση­μαντικό βήμα στη συσπείρωση, στην οργάνωση των εργαζομένων στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς.
Είμαστε οι παραγωγοί όλου του πλούτου. Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά, δεν μπορεί να υπάρξει πλού­τος. Δίχως όμως τους καπιταλιστές, τους ιδιοκτήτες του πλούτου, μπορεί. Με τη δουλειά μας, με το αίμα μας, με χιλιάδες σακατεμένους και θύματα στα εργοδοτικά κάτεργα, όλα τα προηγούμενα χρόνια δημιουργή­σαμε τεράστιο πλούτο. Ό,τι έχει παραχθεί σ' αυτόν τον τόπο, ό,τι νέο προϊόν θα παραχθεί στο μέλλον,  δημιουργός του είναι ο εργαζόμενος άνθρωπος που εργάζεται σε συνθήκες σκληρής ταξικής εκμετάλ­λευσης και πίεσης απ' το μεγάλο κεφάλαιο, απ' τα ντόπια και πολυεθνικά μονοπώλια.
Ενώ η χώρα μας διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων, ενώ έχει σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και αποθέματα ορυκτού πλούτου και μπορεί να εξασφαλίζει δουλειά και αξιοπρεπή ζωή για όλους, επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, ευημερία για τον εργαζόμενο λαό, αντί να συμβαίνει αυτό μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα η νέα της βάρδια καταδικάζεται στην εξαθλίωση και την ανεργία, μικροί έμποροι βάζουν λουκέτα, αγρότες και εργάτες γης αφανίζονται.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες ώστε να δουλεύουμε λιγότερο, να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, να αισθανόμαστε ασφάλεια, να μην έχουμε άγχος για το μέλλον, να απολαμβάνουμε ένα ευρύ σύστη­μα κοινωνικής φροντίδας. Γιατί όμως ζούμε χειρότερα και λεηλατείται η ζωή μας; Γιατί αυξάνεται η ανεργία, η φτώχεια, γιατί ενισχύεται η απόγνωση; Γιατί τσακίζονται εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα; Γιατί γίνεται ακόμη χειρότερη η ζωή των νέων, των παιδιών, των γυναικών, των συνταξιούχων; Γιατί κατακερματίζονται κράτη και απειλούνται λαοί με νέους πολέμους; Γιατί ο πλανήτης χτυπιέται ασύστολα στο βωμό του κέρδους και κινδυνεύουμε από τα ίδια τα φυσικά φαινόμενα;
Η απάντηση βρίσκεται στο ερώτημα “ποιος κάνει κουμάντο”, η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι ο παραγόμενος από την κοινωνία πλούτος δεν επιστρέφει σ' αυτούς που τον παράγουν. Η απάντηση βρίσκεται στο ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας. Κι αυτό συμβαίνει γιατί τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια, στα μονοπώλια. Γι’ αυτό έχουμε συνεχείς οικονομικές κρίσεις.
Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είτε σε περιόδους ανάπτυξης, πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο παρά μόνο βαρβαρότητα σε όλα τα επίπεδα. Διέξοδος από την κρί­ση για τον καπιταλισμό σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, απαξίωση της εργατικής τάξης, της τι­μής της εργατικής δύναμης, χρεοκοπία του λαού για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Στο κράτος των μονοπωλίων δεν μπορεί να κερδίζουν οι εργαζόμενοι μαζί με τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφο­πλιστές. Από το δικό σου ιδρώτα τρώνε όλοι αυτοί. Όσο κερδίζει το κεφάλαιο, τόσο θα χάνουν οι εργαζόμενοι.
Πολεμο στον πολεμο που μας εχουν κηρυξει. Ανατροπες παντου!
Χρειάζεται να υψώσουμε αδιάτρητο τείχος, να αναπτυχθούν ταξικοί αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολι­τικής που χτυπάει δικαιώματα, που καταδικάζει την εργατική οικογένεια στην ανεργία, ομήρους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για ανατροπές παντού. Από τα εργοστάσια, τα καράβια και τους χώρους δουλειάς μέχρι τις γειτονίες, τους χώρους που ζει, εργάζεται και μορφώνεται η εργατική οικο­γένεια.
Ανατροπές στο συσχετισμό δύναμης, για να απαλλαγούμε από τον ζυγό των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των μονοπωλίων, για την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Απέναντί μας έχει συγκροτηθεί ένα αντιλαϊκό, αντεργα­τικό μπλοκ δυνάμεων που αποτελείται από κυβέρνηση, κεφάλαιο, ΕΕ, κόμματα του ευρωμονόδρομου και δια­λαλεί με όλους τους τρόπους ότι σήμερα θα πρέπει να μη διεκδικούμε, να μην αμφισβητούμε τις επιλογές της πλουτοκρατίας, αλλά να σκύβουμε συνεχώς το κεφάλι στις εργοδοτικές απαιτήσεις, να συμβιβαζόμαστε με όλο και λιγότερα. Την ίδια στιγμή με το μάτι στο μέλλον ετοιμάζουν από σήμερα το έδαφος, ώστε μετά την κρίση να πολλαπλασιαστούν πιο εύκολα και γρήγορα τα κέρδη της πλουτοκρατίας.
Μην δεχτείς να σε "γδάρουν" για να διασωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Κανένας εργάτης δεν πρέπει να δεχτεί το μέλλον που μας ετοιμάζουν, να μη δεχτεί ότι αυτά τα μέτρα είναι προσωρινά. Ιδιαίτερα η νεολαία δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δεχτεί διορθώσεις, ότι με διαφορετική διαχεί­ριση το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί. Να απομονώσει τις φωνές που με επαναστατικές κορώνες στηρί­ζουν τις διαχειριστικές προσπάθειες διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος. Να προβληματιστεί για τις φωνές που σταθερά μιλούν ενάντια στο ΠΑΜΕ και συκοφαντούν το ταξικό κίνημα και τους εργατικούς αγώνες.
Ανατροπές στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απαιτείται μέτωπο απέναντι στις συμβιβασμένες συνδικαλιστι­κές πλειοψηφίες. Αυτούς δηλαδή που προσπαθούν να αφοπλίσουν την εργατική τάξη, τους δουλοπρεπείς στην κάθε κυβέρνηση και την εργοδοσία, που υπονομεύουν τους ταξικούς αγώνες και βάζουν πλάτη να κα­ταργούνται Συλλογικές Συμβάσεις και δικαιώματα, για να υλοποιούνται οι φιλομονοπωλιακές πολιτικές χωρίς λαϊκές αντιδράσεις.
Επιβάλλεται μετωπική, ταξική σύγκρουση με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Έχουν πάρει ήδη το μήνυμα, αλλά πρέπει να κατοχυρωθεί και να γενικευτεί. Να βλέπουν κάθε μέρα, σε κάθε τόπο δου­λειάς πως υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι εργατών, το οποίο δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι.
Δυναμωνουμε την κοινωνικη συμμαχια
Υπαρχει αλλος δρομος αναπτυξης - Αλλαγη ταξης στην εξουσια
Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση η εργατική τάξη, οι αγρότες και οι επαγγελματίες που υποφέρουν, οφεί­λουν να οργανωθούν, να συνενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τους εργάτες στον κοινό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις τους από τους βιομηχάνους και μεγαλέμπορους, τους μεγαλοεπι­χειρηματίες.
Δε χωρά καμιά καθυστέρηση. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή πρέπει να μπει στην υπηρεσία της λαϊκής συσπεί­ρωσης, της κινητοποίησης πλατύτερων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. O δρόμος δεν είναι εύκολος. Χρειάζονται συλλογικές και ατομικές θυσίες, αντοχή, ανθεκτικότητα, ισχυρή αντίδραση που μπορεί να εμπο­δίσει τα σχέδια σε βάρος των εργατών και των συμμάχων τους. Αυτές οι θυσίες έχουν σπουδαιότητα, σε σύ­γκριση με τη θηλιά στο λαιμό που επιβάλλει Σήμερα το σύστημα.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις για μόνιμη σταθερή δουλειά, μειωμένο ωράριο, για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν παροχές, όπως υγεία, μόρφωση, λαϊκή στέγη, πολιτισμό, αθλητισμό, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, για μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών.
Το σύνθημα “Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” τους ενοχλεί. Θίγει την κυριαρχία των μονοπωλίων στη ζωή μας. Όσοι περισσότεροι εργάτες το κατανοούν και το βάζουν στη ζωή, όσο πιο γρήγορα ο εργαζόμενος λαός αντιληφθεί τη δύναμή του, τόσο πιο άμεσα το οπλοστάσιο της πλουτοκρατίας θα αδυνατίζει και θα χρεοκοπεί. H εργατική τάξη και οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μέτωπο αντίστασης σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς για την προστασία της ζωής, της δουλειάς και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. Όχι στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων. Να εμποδίσουμε τα νέα εγκλήματα σε βάρος των ασφαλιστικών μας δικαιω­μάτων, στη μείωση των συντάξεων, στην κατάργηση σε ό,τι έχει απομείνει στη δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στις κοινωνικές παροχές, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Να πληρώσει η πλουτοκρατία, να σπρώξουμε τους εκμεταλλευτές στο περιθώριο.
Διέξοδος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, υπάρχει. Είναι η κατάκτηση της εξουσίας από τους ίδιους τους εργάτες. Μόνο η εργατική εξουσία μπορεί να σχεδιάσει την οικονομία έτσι ώστε να ικανοποιεί τις πραγματικές και σύγχρονες ανάγκες του εργαζόμενου λαού, που σημαίνει ότι ο παρα­γόμενος πλούτος και τα μέσα που τον παράγουν, πρέπει να γίνουν λαϊκή περιουσία. Μια τέτοια εξου­σία θα επιβάλει τον νόμο εκείνων που παράγουν τον πλούτο κόντρα σ' εκείνους που σήμερα τον καρ­πώνονται. Ο πλούτος παράγεται απ' το λαό, άρα ανήκει στο λαό.
ΖΗΤΩ Η 1η ΜΑΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ - ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
ΣΤΙΣ 10:30 π.μ.  ΣΤΗΝ  ΚΕΝΤΡΙΚΗ  ΠΛΑΤΕΙΑ  ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Απρίλης  2011

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Κυρίες και κύρι...