Γιατί να πάω να ψηφίσω στις ευρωεκλογές;

Γιατί να πάω να ψηφίσω στις ευρωεκλογές; Ετσι κι αλλιώς δεν θα αλλάξει τίποτα. Με την αποχή ίσως στείλω κάποιο μήνυμα.

Η επιλογή της αποχής δεν είναι επιλογή που ανταποκρίνεται σ' αυτό που σήμερα συμφέρει τους νέους και το λαό. Η εναντίωση στην ΕΕ, η έκφραση δυσαρέσκειας στην αντιλαϊκή στρατηγική της, δεν πραγματώνονται μέσα από την αποχή, το μήνυμα της οποίας είναι στην πραγματικότητα ανοχή στη σημερινή κατάσταση, ανοχή στην πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι ένα μήνυμα ευκολοχώνευτο. Οι καμπάνιες που οργανώνουν τα επιτελεία της ΕΕ απευθυνόμενα στους νέους για τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές είναι στην πραγματικότητα καμπάνιες εξωραϊσμού της ΕΕ, καλλωπίσματος του αντιδραστικού της προσωπείου. Δηλαδή ουσιαστικά προσπαθούν να ταυτίσουν τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές με την αποδοχή των «αξιών της ΕΕ», με αυταπάτες ότι μπορεί να γίνει καλύτερη για τους λαούς. Η απάθεια και η παραίτηση, η ανοχή, είναι «χρυσές εφεδρείες» τους. Φοβούνται μόνο τη δράση και την ψήφο που σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο, την ΕΕ, τους επιχειρηματικούς ομίλους, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους. Είναι κρίσιμο, λοιπόν, η λαϊκή δυσαρέσκεια να μην πάει στράφι.

Κανενός στην ΕΕ δεν «ίδρωσε τ' αυτί» από τα υψηλά ποσοστά αποχής.

Στις ευρωεκλογές του 2014, το ποσοστό συμμετοχής άγγιξε μετά βίας το 42,54%, το χαμηλότερο όλων των ευρωεκλογών από το 1979 που αυτές διεξάγονται. Στην Ισπανία η προσέλευση ανήλθε στο 43,1%, στην Πορτογαλία μειώθηκε στο 33,67%, στην Ιρλανδία μειώθηκε έξι σχεδόν μονάδες, πέφτοντας στο 52,44%. Σε καμία απ' αυτές τις χώρες το μήνυμα της αποχής δεν αποκωδικοποιήθηκε ως εντολή αλλαγής πολιτικής, απεναντίας ακολούθησαν «πέτρινα» μνημονιακά χρόνια, που φόρτωσαν στους λαούς σκληρά μέτρα. Ούτε η ΕΕ συνολικά κλονίστηκε. Συνέχισε να αποφασίζει κατά των λαών, να κλιμακώνει την επιθετικότητά της ενάντια στους λαούς των κρατών - μελών της και σε εκείνους άλλων κρατών, όπου επεμβαίνει υπερασπίζοντας και με τα όπλα τα συμφέροντα των μονοπωλίων της. Τα δάκρυα όσων διαπιστώνουν την ογκούμενη λαϊκή δυσφορία είναι κροκοδείλια, αποσκοπούν μόνο στη λήψη μέτρων για τη χειραγώγηση και άμβλυνση της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Συνεπώς, η αποχή είναι η λάθος επιλογή. Το μήνυμα που πρέπει να στείλουν οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι νέοι στις ευρωεκλογές του Μάη είναι ότι είναι παρόντες και όχι στη γωνία, στο περιθώριο των εξελίξεων, να δηλώσουν «παρών» με στόχο η ψήφος τους να μετρήσει την επόμενη μέρα στην κατεύθυνση της πάλης ενάντια στη στρατηγική της ΕΕ και των επιχειρηματικών ομίλων, ενάντια δηλαδή σε όλους όσοι ευθύνονται για τα αδιέξοδα που βιώνουν, για την αγωνία και την αβεβαιότητα για το μέλλον τους.

Γι' αυτό, καμία λαϊκή και νεανική συνείδηση δεν πρέπει να ταλαιπωρηθεί από το δίλημμα αν θα πάει να στηρίξει με την ψήφο του την ΕΕ και τις αντεργατικές πολιτικές ή αν θα δώσει ανοχή σ' αυτές με την αποχή του. Το πραγματικό δίλημμα που στέκεται μπροστά σε όλους είναι αν θα συνεχίσουμε στο δρόμο που μας έφερε έως εδώ, που αποδεδειγμένα φέρνει φτώχεια, ένταση της εκμετάλλευσης, ανεργία, δυσβάσταχτα βάρη και χρέη για το λαό, ανασφάλεια για το αύριο τόσο στην Ελλάδα όσο και σ' όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, ή αν θα αντεπιτεθούμε ενάντια στην ΕΕ των μονοπωλίων και στην πολιτική της, στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.

Κι αυτό το ερώτημα έχει μόνο μία απάντηση στις εκλογές του Μάη: Η επιλογή του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ!

Να στείλουμε στην Ευρωβουλή όσο το δυνατόν περισσότερους κομμουνιστές ευρωβουλευτές, αγωνιστές που θα μάχονται και εκεί για τα λαϊκά συμφέροντα, που θα αποκαλύπτουν τα αντιλαϊκά σχέδια, θα ενημερώνουν το λαό, θα εκφράζουν γνήσια την εναντίωση στη λυκοσυμμαχία και στις αντιλαϊκές της αποφάσεις, τη λαϊκή αντιπολίτευση. Θα αξιοποιούν την παρουσία τους εκεί για την καλύτερη οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης στη χώρα μας και στις άλλες χώρες της Ευρώπης. Για τη στήριξη της προσπάθειας ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, των βημάτων για τη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης.

Ενα δυνατό ΝΑΙ στο ΚΚΕ είναι ένα δυνατό ΟΧΙ στην ΕΕ του κεφαλαίου, της φτώχειας, των πολέμων. Δίνει δύναμη στο λαό για την επόμενη μέρα, όταν και πάλι θα έχει απέναντί του το κεφάλαιο και τις απαιτήσεις του, την ΕΕ με τα μνημόνια και την εποπτεία. Δίνει τη δυνατότητα στο λαό να αποκτήσει πίστη στη δύναμή του, ώστε σε μια πορεία να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή κοινωνική και πολιτική ανατροπή, την αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία, για την Ελλάδα και την Ευρώπη του σοσιαλισμού.

Τι διαφορετικό έκαναν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, σε σχέση με τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων στο Ευρωκοινοβούλιο;

Τι διαφορετικό έκαναν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, σε σχέση με τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων στο Ευρωκοινοβούλιο;

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, που την προηγούμενη περίοδο αποτελούνταν από τους Κώστα Παπαδάκη και Σωτήρη Ζαριανόπουλο, είναι τα μάτια και τα αυτιά του λαού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η μοναδική φωνή υπεράσπισης των πραγματικών συμφερόντων εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, των γυναικών και της νεολαίας, απέναντι στη βάρβαρη πολιτική της ΕΕ.

• Με πολύμορφες παρεμβάσεις (επισκέψεις σε χώρους δουλειάς, ομιλίες, Ερωτήσεις, εκδηλώσεις, συνεντεύξεις Τύπου κ.ά.) στήριξε το δίκιο των διεκδικήσεων των εργαζομένων από διάφορους κλάδους ενάντια στις μαζικές απολύσεις, την εργοδοτική τρομοκρατία, τη διάλυση των ΣΣΕ (π.χ. Τσιμέντα Χαλκίδας, «Κόκα Κόλα», «Ηλεκτρονική Αθηνών», «Ελληνική Λιπάσματα Καβάλας» κ.ά.). Ξεσκέπασε την αντεργατική πολιτική της ΕΕ, που προβάλλει ως «βέλτιστη πρακτική» τη δουλειά - λάστιχο. Ενδεικτικά, αποκάλυψε και ενημέρωσε τους εργαζόμενους στην Ελλάδα ότι σε έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου αναφερόταν ως «δυσκαμψία» η ύπαρξη Συλλογικών Συμβάσεων!
• Σε σημαντικές συναντήσεις που διοργανώθηκαν από την Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στο Ευρωκοινοβούλιο, προσκλήθηκαν και συμμετείχαν ταξικά συνδικάτα από την Ελλάδα και δυνάμεις της ΠΣΟ σε όλη την Ευρώπη, νέοι εργαζόμενοι με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, μαθητές νυχτερινών σχολείων που δουλεύουν και σπουδάζουν. Εργαζόμενοι από άλλες χώρες, νέοι Ελληνες μετανάστες, ελληνικές κοινότητες και μαζικοί φορείς βρήκαν βήμα για να καταγγείλουν την προώθηση των αντεργατικών μέτρων στις χώρες τους, ανταλλάσσοντας πολύτιμη πείρα και συμπεράσματα, συντονίζοντας τον αγώνα τους, ενισχύοντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη τους στην πάλη των εργατών σε κάθε χώρα. Συνταξιουχικές Ενώσεις μετά από κάλεσμα της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ επισκέφτηκαν το Ευρωκοινοβούλιο, πραγματοποίησαν ημερίδα και ανέδειξαν τις διεκδικήσεις τους. Αντίστοιχα, οργανώθηκαν επισκέψεις αντιπροσώπων του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος, της ΟΓΕ στο Ευρωκοινοβούλιο, για την προβολή των προβλημάτων που ταλανίζουν τις γυναίκες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών.
• Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στήριξε σταθερά τις διεκδικήσεις των μικρομεσαίων και αυτοαπασχολούμενων αγροτών, μετέφερε τη φωνή, τα αιτήματα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, ανέδειξε ότι και η νέα ΚΑΠ επιταχύνει το ξεκλήρισμα των αγροτών.
• Πρόβαλε και στήριξε τις κατεπείγουσες διεκδικήσεις των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών για την αποζημίωσή τους από καταστροφές λόγω πλημμυρών, πυρκαγιών και σεισμών (Μάτι, Μάνδρα, Κρήτη, Λέσβο κ.ά.). Ταυτόχρονα, ανέδειξε ότι όλα τα χρόνια που η Ελλάδα πρωτεύει στην απορρόφηση των κονδυλίων, απογειώθηκαν η αντιλαϊκή επίθεση και οι απώλειες εργαζομένων, ενώ τα έργα που αφορούν τη ζωή και την ασφάλεια των λαϊκών οικογενειών, όπως τα αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά έργα, απορρίπτονται ως μη «επιλέξιμα», γιατί δεν αποφέρουν το προσδοκώμενο κέρδος στις επιχειρήσεις.
• Ανέδειξε μια σειρά από λαϊκά προβλήματα, συνέπεια της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου, και πήρε πρωτοβουλίες για μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων σε Παιδεία, Πρόνοια, Υγεία, υπερχρέωση στις τράπεζες κ.τ.λ. Ενδεικτικά, κατέθεσε ψήφισμα για την απαγόρευση των πλειστηριασμών πρώτης και δεύτερης κατοικίας των λαϊκών στρωμάτων, το οποίο απορρίφθηκε από τις άλλες πολιτικές ομάδες και τους Ελληνες ευρωβουλευτές τους. Διεκδίκησε όλα τα παιδιά να έχουν θέση στους δημόσιους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, κατήγγειλε το ευρωενωσιακό σύστημα των «κουπονιών» που πέταξε χιλιάδες παιδιά εκτός παιδικών σταθμών.
• Το ΚΚΕ πρόβαλε και στην Ευρωβουλή τις πραγματικές αιτίες του Μεταναστευτικού - Προσφυγικού, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, όλα απότοκα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Με πλήθος παρεμβάσεων, ανάμεσα στις οποίες και η υποβολή τροπολογιών σε εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου, ανέδειξε αιτήματα του μαζικού κινήματος και φανέρωσε την υποκρισία της δήθεν «αλληλεγγύης» της ΕΕ. Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ βρέθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των «hot spots» και σε κέντρα μεταναστών στην Ελλάδα, μεταφέροντας την αλληλεγγύη του Κόμματος, παλεύοντας μαζί με το λαό, τα σωματεία και τους φορείς των νησιών ενάντια στην απάνθρωπη πολιτική του διπλού εγκλωβισμού.
• Με πλήθος παρεμβάσεών της, αποκάλυψε και καταδίκασε τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ΕΕ και των συμμάχων της, την ενίσχυση της επιθετικότητάς της, την περαιτέρω στρατιωτικοποίησή της στο πλαίσιο της «Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής - Πολιτικής Ασφάλειας» (ΚΕΠΠΑ) και της «Παγκόσμιας Στρατηγικής», που προετοιμάζουν νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για την εξασφάλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Καταδίκασε και στο Ευρωκοινοβούλιο την επικίνδυνη συμμετοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - όπως έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις - στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.
• Με σειρά πρωτοβουλιών, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ βρέθηκε στην πρώτη γραμμή και για την υπεράσπιση των δίκαιων αιτημάτων του λαού για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Στήριξε την Αναφορά της Πανελλήνιας Ενωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ) για τις γερμανικές επανορθώσεις.
• Με πλήθος παρεμβάσεών τους οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ εξέφρασαν τη διεθνιστική αλληλεγγύη σε Κομμουνιστικά Κόμματα και λαούς που βρίσκονται στο στόχαστρο διώξεων και καταστολής σε διάφορες χώρες (Ουκρανία, Πολωνία, Τουρκία, Σουδάν, Καζακστάν, Μεξικό, Σερβία, Βουλγαρία, Λετονία, Ρωσία). Στάθηκαν στο πλευρό των εργαζομένων σε κράτη - μέλη της ΕΕ με επισκέψεις στο διυλιστήριο της «Total» στο Παρίσι, σε γαλλικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς, στην «Caterpillar» στο Βέλγιο ενάντια στις ομαδικές απολύσεις κ.ά.
• Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ ενημέρωσε τους εργαζόμενους και αποκάλυψε τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις όλων των αστικών ευρωπαϊκών πολιτικών ομάδων (Λαϊκό Κόμμα, Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθεροι, Ακροδεξιοί Συντηρητικοί, Πράσινοι, καθώς και της λεγόμενης ομάδα της Αριστεράς, η GUE-NGL). Αποκάλυψε τον αντιδραστικό χαρακτήρα του Ευρωκοινοβουλίου και της ίδιας της λειτουργίας του, καταψήφισε όλα τα προκλητικά οικονομικά και άλλα προνόμια, συντάξεις που δίδονται στους ευρωβουλευτές.

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ ξεσκέπασε και ξεσκεπάζει τον αντιδραστικό, ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, ως διακρατικής ένωσης του κεφαλαίου και των οργάνων της, όπως είναι το Ευρωκοινοβούλιο. Αναδεικνύει ότι η ΕΕ των μονοπωλίων μόνο χειρότερη, πιο αντιδραστική, πιο αντιλαϊκή γίνεται. Και ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια για την ΕΕ μπορεί να πιάσει τόπο, μόνο αν με τη λαϊκή πάλη στοχεύσει στην ανατροπή του πραγματικού αντίπαλου, των μονοπωλίων, της εξουσίας τους, για μια Ελλάδα και μια Ευρώπη του σοσιαλισμού!

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ (Ριζοσπάστης)

• Οι κομμουνιστές εναντιώνονται στις επενδύσεις, αρνούνται την ανάπτυξη. Πώς όμως θα αντιμετωπιστεί έτσι η ανεργία, πώς θα ανοίξουνε δουλειές;

Οι κομμουνιστές δεν «αρνούνται την ανάπτυξη», αλλά ίσα ίσα θέτουν στο επίκεντρο της παρέμβασής τους το βασικό ζήτημα: Ανάπτυξη για ποιον;

Ο σημερινός δρόμος, ο δρόμος της ανάπτυξης με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων, είναι ο δρόμος που φέρνει τεράστιο πλούτο στα χέρια της μειοψηφίας της κοινωνίας από τη δουλειά των εργαζομένων, είναι ο δρόμος της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της «ευελιξίας», του διαρκούς χαρατσώματος του λαού για τη «στήριξη των επενδύσεων».

Η πείρα από τους ίδιους τους κλάδους, όπου ξεχωρίζουν τα «εθνικά αναπτυξιακά σχέδια» τόσο της «δίκαιης ανάπτυξης» του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της «βιώσιμης ανάπτυξης» της ΝΔ, επιβεβαιώνει ότι οι επενδύσεις και τα «ρεκόρ» του κεφαλαίου δεν έχουν καμία σχέση με τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, με σύγχρονα δικαιώματα, πόσο μάλλον με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Αυτά αποδεικνύονται από:

-- Το «θαύμα» του Τουρισμού, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι ξεζουμίζονται σε άθλιες συνθήκες, σε ένα διαρκή κύκλο μεταξύ εντατικοποίησης και ανεργίας, ενώ για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού ακόμα και οι διακοπές λίγων ημερών αποτελούν απλησίαστη «πολυτέλεια».

-- Τον κλάδο του Φαρμάκου, όπου διευρύνεται η πανσπερμία εργασιακών σχέσεων, με διαρκή επιδείνωση για τους νέους εργαζόμενους, ενώ ο λαός βάζει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τα φάρμακα που έχει ανάγκη. Στον αγροτοδιατροφικό τομέα, για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων οι μικρομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να μείνουν στα χωριά τους, ενώ τα προϊόντα φτάνουν πανάκριβα στα ράφια για τη λαϊκή κατανάλωση...

-- Το γεγονός ότι οι «αναπτυξιακοί νόμοι» και τα διάφορα «επενδυτικά πακέτα», που προωθήθηκαν από τη σημερινή κυβέρνηση και τους προκατόχους της, όχι μόνο δεν καταπολέμησαν την ανεργία, αλλά είναι άρρηκτα δεμένα με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης.

-- Την πείρα που δείχνει ότι τα κάθε είδους προνόμια, οι διάφορες χρηματοδοτήσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο, οι φοροαπαλλαγές, οι εισφοροαπαλλαγές κ.ο.κ., μεταφράζονται σε ένταση της αντιλαϊκής φοροληστείας, σε νέα χτυπήματα στα ασφαλιστικά ταμεία, νέο πετσόκομμα των κρατικών κονδυλίων για την Παιδεία, την Υγεία κ.ο.κ. Η άρση «γραφειοκρατικών εμποδίων» για τις καπιταλιστικές επενδύσεις σημαίνει την εξάλειψη και των όποιων δεσμεύσεων είχαν απομείνει σε ό,τι αφορά περιβαλλοντικούς όρους, μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία κ.ά., με τραγικές συνέπειες για την ασφάλεια των εργαζομένων, για το περιβάλλον μέσα στο οποίο δουλεύουν και ζουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.

Η ανάπτυξή τους είναι τέτοιου είδους που αφήνει χωρίς υποδομές, απροστάτευτα λαϊκά νοικοκυριά απέναντι σε φυσικά φαινόμενα και «αφύσικες» καταστροφές σε πλημμύρες, πυρκαγιές.

Και φυσικά αφού οι καπιταλιστές φάνε με το τσουβάλι τα διάφορα πακέτα, μια σειρά... επιχειρήσεις που παρουσιάζονται συχνά ως «μοντέλα ανάπτυξης», ως «αγαπημένες οικογένειες» που φροντίζουν τους εργαζόμενους, μόλις οι πλουτοκράτες δουν ότι μπορούν αλλού να έχουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη, κλείνουν, μετακινούνται σε άλλες χώρες ή σε άλλες δραστηριότητες, πετώντας τους εργαζόμενους στο δρόμο.

Εξάλλου, η ανεργία είναι σύμφυτη με μια οικονομία που έχει ως σκοπό το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων, σύμφυτη δηλαδή με τον καπιταλισμό, τόσο στη φάση της κρίσης όσο και στη φάση της οικονομικής ανάκαμψης που γεννά και την επόμενη κρίση.

Οι εργαζόμενοι έχουν πλούσια πείρα από όλα τα τελευταία χρόνια: Τόσο από την απογείωση της προϋπάρχουσας ανεργίας στα χρόνια της κρίσης, όσο και από τη διατήρηση υψηλών ποσοστών ανεργίας και την απογείωση της «ευελιξίας» τώρα, στη φάση της ανάκαμψης, που είναι αναιμική.

Σήμερα, που η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά επιτελεία καταγράφουν ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών, προώθηση διεθνών επενδυτικών πρότζεκτ, «εμβληματικών» ιδιωτικοποιήσεων κ.τ.λ., σήμερα που τα σχετικά στοιχεία εμφανίζουν μια σχετική μείωση της επίσημης ανεργίας, η πραγματικότητα είναι ότι ο αριθμός των ανέργων παραμένει στα ύψη, κοντά στο 1 εκατομμύριο, «απογειώνονται» η δουλειά - λάστιχο, η υποαπασχόληση, η δουλειά με ημερομηνία λήξης, το διαρκές χτύπημα μισθών και δικαιωμάτων, βαθαίνει η εμπλοκή του λαού και της χώρας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, μεταξύ άλλων για να διασφαλίζει το κεφάλαιο προνομιακά επενδυτικά «ντιλ» στην ευρύτερη περιοχή...

Οι «δουλειές ανοίγουν και κλείνουν» με βάση το πού προσδοκούν μεγαλύτερο κέρδος οι καπιταλιστές, με βάση τον διεθνή ανταγωνισμό και τον κύκλο της καπιταλιστικής οικονομίας και όχι βέβαια με κριτήριο να έχουν δουλειά οι εργαζόμενοι.

Ακριβώς γι' αυτό, το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον» που ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοδιασφαλίσει, σηματοδοτεί τη διατήρηση όλου του αντεργατικού μνημονιακού πλαισίου και την παραπέρα ολομέτωπη επίθεση στους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων, στα ωράρια κ.ο.κ.

Η μόνη φιλολαϊκή διέξοδος βρίσκεται σε μια ανάπτυξη που θα έχει ως κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, μια οικονομία όπου ο λαός θα είναι ιδιοκτήτης των μέσων και του πλούτου της παραγωγής, η κεντρικά και επιστημονικά σχεδιασμένη παραγωγή και οικονομία και όχι το κριτήριο του κέρδους θα καθορίζουν στόχους, θα εντάσσουν και θα αξιοποιούν όλο το εργατικό δυναμικό αντιμετωπίζοντας και την ανεργία. Γιατί σε αυτήν την οικονομική και κοινωνική οργάνωση, τη σοσιαλιστική, δεν περισσεύει κανείς.

Με αυτήν την προοπτική οι κομμουνιστές παλεύουν σήμερα για να έρθουν στο προσκήνιο οι εργατικές - λαϊκές ανάγκες. Απέναντι στην υποταγή των εργαζομένων στους «εθνικούς αναπτυξιακούς στόχους» του κεφαλαίου και στην εργασιακή ζούγκλα που αποτελεί πάντα τον «κράχτη» για τις επενδύσεις. Με αυτό το κριτήριο στέκονται και οι εκλεγμένοι κομμουνιστές δήμαρχοι, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι απέναντι στα διάφορα «αναπτυξιακά σχέδια» για λογαριασμό του κεφαλαίου. Η ενίσχυση του ΚΚΕ παντού σημαίνει ενίσχυση της πάλης για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, για κατοχύρωση σύγχρονων δικαιωμάτων με βάση την τεράστια πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης, για μόνιμη και σταθερή δουλειά, σταθερό εργάσιμο χρόνο, μείωση της φορολογίας του λαού και αύξηση της φορολογίας σε βάρος του μεγάλου κεφαλαίου. Σημαίνει ενίσχυση της συγκέντρωσης δυνάμεων για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, για τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο.

Δήλωση στήριξης στο ΚΚΕ από το Μάκη Σεβίλογλου

Τη στήριξή του στο ΚΚΕ στις επερχόμενες εκλογές εκφράζει ο Μάκης Σεβίλογλου συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής.
Η δήλωσή του έχει ως εξής:
«Επειδή πολλοί με ρωτάτε τι θα κάνω στις επερχόμενες εκλογές,
επειδή κάποιοι μου προτείνατε ή μου ζητήσατε να μπω σε συνδυασμούς,
επειδή δεν μου αρέσει ό,τι συμβαίνει, ούτε στην πόλη μου, ούτε στη χώρα μου,
επειδή "ευτυχώς", δεν συνήθισα ακόμη στην γιαλαντζί αριστερά, ούτε στο νεοταξικό παιχνίδι που υπηρετεί (με τον καλύτερο τρόπο),
επειδή δεν προσβλέπω σε χάρες ή εξυπηρετήσεις,
επειδή όλα γύρω είν’ κουλουβάκατα, κι επειδή θα γίνουν και χειρότερα,
επειδή η παιδεία φτωχαίνει,
επειδή όλα μεταφράζονται πλέον σε χρήμα,
επειδή αγαπώ τους πρόσφυγες, όχι γιατί με εξυπηρετεί η παρουσία τους, αλλά γιατί είν’ άνθρωποι,
επειδή δεν γουστάρω τους χρυσαυγίτες και τα μούσκουλα,
επειδή δεν συμφωνώ με τις εκ των άνωθεν επιταγές,
επειδή δεν μου αρέσει η πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ,
επειδή δεν θέλω να βλέπω άστεγους κι άνεργους,
επειδή έως ότου φανούν οι εξωγήινοι, θέλω να σκέφτομαι γήινα,
επειδή η αριστερά πρέπει να ‘ναι κόκκινη κι όχι ροζ, φλερτάροντας, πότε με το πράσινο, πότε με το το μπλε,
επειδή στούμπωσα ν’ ακούω πράσιν’ άλογα,
επειδή το όχι δεν είναι ναι,
επειδή στο δρόμο συνεχίζουν να βγαίνουν μόνο αυτοί οι αριστεροί,
επειδή, επειδή και για άλλα τόσα επειδή...
θέλω να πληροφορήσω όλους τους φίλους και γνωστούς πως, δεν έχω σκοπό να θέσω καμία υποψηφιότητα, όμως με την ψήφο μου θα στηρίξω το ΚΚΕ γιατί μας τα ‘πε και δεν ακούσαμε, παρά τις μικρές μου κατά καιρούς διαφωνίες...
Αυτά τα ολίγα, τα υπόλοιπα θα τα πω τραγουδώντας!!!»

Λαϊκή Συσπείρωση: "για την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον ορεινό όγκο της ΠΕ Γρεβενών

Δήλωση με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον ορεινό όγκο της ΠΕ Γρεβενών

Το τελευταίο διάστημα και με αφορμή την κατασκευή υδροηλεκτρικών στην ΠΕ Γρεβενών άνοιξε μια ολόκληρη συζήτηση. Πρέπει ή όχι να κατασκευαστούν τα υδροηλεκτρικά; Ποιες επιπτώσεις θα έχουν στο περιβάλλον και ποιο το μέγεθος της καταστροφής που μπορεί να υπάρξει; Πρέπει ο ίδιος ο Δήμος να αναλάβει την κατασκευή και διαχείριση με «θεαματικά;» έσοδα για το Δήμο, όπως λέγεται σε προγράμματα υποψηφίων; Είναι θέμα μόνο των τοπικών κοινωνών έργα που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας; Είναι τέτοια και τόσα τα ανταποδοτικά και οι θέσεις εργασίας που πρέπει να πούμε ναι;

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι “ναι ή όχι στα υδροηλεκτρικά φράγματα”, αλλά με ποιο βασικό κριτήριο επιλέγεται η τεχνολογία, το μέγεθος, η χωροθέτηση κάθε λύσης.

Γίνεται με γνώμονα την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών ή με γνώμονα το καπιταλιστικό κέρδος;

Στις σημερινές συνθήκες, μέσα στη ζούγκλα της "απελευθερωμένης" αγοράς, ο κάθε μονοπωλιακός όμιλος αποφασίζει αν, πότε και πού θα επενδύσει, ποια ενεργειακή πηγή θα χρησιμοποιήσει με κριτήριο το ποσοστό του κέρδους του. Καμία αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να υποχρεώσει το κεφάλαιο να επενδύσει και να λειτουργήσει με όρους που αντιστρατεύονται την κερδοφορία του. Με κριτήριο το κέρδος, ο κάθε επιχειρηματικός όμιλος έχει το δικό του σχέδιο και ανταγωνίζεται τους άλλους για να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς και να ισχυροποιήσει τη θέση του.

Οι παραπάνω σχεδιασμοί, όμως, δεν έχουν καμία σχέση με την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών σε φθηνή ενέργεια. Άλλωστε το 30% του ελληνικού λαού ζει σε συνθήκες «ενεργειακής φτώχειας». Επομένως, όσο η Ενέργεια είναι εμπόρευμα, τόσο θα αυξάνονται τα λαϊκά νοικοκυριά που δυσκολεύονται να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες (θέρμανση, κλπ.) και θα απειλούνται με διακοπές ρεύματος, τόσο θα χειροτερεύουν οι όροι εργασίας των εργαζομένων στον κλάδο της ενέργειας.Οι επενδύσεις αυτές, παρά τις διάφορες μελέτες, δεν έχουν στο κέντρο της προσοχής τους την πραγματική προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων.

Τα διάφορα ανταποδοτικά και αντισταθμιστικά οφέλη που επικαλούνται, όπως οι ελάχιστες θέσεις εργασίας, τα "ψίχουλα" από τα μεγάλα κέρδη που δίνονται στους δήμους κ.λπ., λειτουργούν σαν αντιπερισπασμός ώστε να μην αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση η ουσία του προβλήματος που είναι η απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας. Ενώ, όλη η φιλολογία για «ενεργειακούς συνεταιρισμούς» και «ενεργειακές κοινότητες», με την ενεργό εμπλοκή των δήμων, έχει ως στόχο να μετατρέψει το λαό σε νεροκουβαλητή του κεφαλαίου.

Για να υπηρετήσει ο ενεργειακός σχεδιασμός τη λαϊκή ευημερία πρέπει να απαλλαγεί απ’ τους νόμους της αγοράς, τους νόμους του καπιταλιστικού κέρδους.

Αποκαλύπτεται συνεπώς, πως και το πρόβλημα της ενέργειας είναι πολιτικό.

Για να λυθεί ριζικά απαιτείται γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με το καθεστώς ιδιοκτησίας των μονοπωλίων στον τομέα της Ενέργειας και συνολικά στην οικονομία. Απαιτείται εντελώς διαφορετικό εναλλακτικό σχέδιο στην κοινωνική οργάνωση, στην οικονομία. Μόνο μέσα στο πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης παραγωγής, με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά ένας ενιαίος, αποκλειστικά κρατικός φορέας ενέργειας, ως μηχανισμός της εργατικής εξουσίας.

Σ’ αυτόν το ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης με τις εγχώριες ενεργειακές πηγές, τις πρώτες ύλες, τα μέσα παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της Ενέργειας να αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία, ο ενεργειακός σχεδιασμός θα μπορεί να αναπτύξει την παραγωγή και να ικανοποιεί συνδυασμένα το σύνολο των λαϊκών αναγκών.

Το ΚΚΕ και η «Λαϊκή Συσπείρωση» καλούν σε μαζική αγωνιστική συσπείρωση, που δεν περιορίζεται μόνο σε αιτήματα άμεσης ανακούφισης της λαϊκής οικογένειας, αλλά προβάλλει γραμμή αντεπίθεσης, με ριζοσπαστικούς, διεκδικητικούς στόχους. Καλούν όλους και όλες να δώσουμε μαζί αποφασιστική μάχη:

-Για να μειωθούν δραστικά τα τιμολόγια της λαϊκής κατανάλωσης.

-Για να καταργηθούν οι έμμεσοι φόροι στα καύσιμα και τα πράσινα τέλη υπέρ των επενδυτών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

-Για να μην παραδοθεί το υδάτινο δυναμικό σε ιδιωτικούς ομίλους.

-Για την αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού με κρατικά υδροηλεκτρικά έργα, που συμβάλλουν ταυτόχρονα στην άρδευση αγροτικών εκτάσεων και στην παροχή αντιπλημμυρικής προστασίας.

Η απάντηση στο ερώτημα ενέργεια κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο και μπροστά στις πολλαπλές εκλογές του Μαΐου.

Όσοι δικαιολογημένα αγανακτούν σήμερα από την παράδοση των νερών, του υδάτινου δυναμικού, σε διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, έχουν κάθε λόγο να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και τη «Λαϊκή Συσπείρωση», στους αγώνες και στις επερχόμενες εκλογές.

Θανάσης Χαστάς, Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και υποψήφιος Περιφερειάρχης με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»

Παναγιώτα Ντάγκα, Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Γρεβενών και

υποψήφια Δήμαρχος Γρεβενών με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»

Δήλωση της υποψήφιας Δημάρχου με τη Λαϊκή Συσπείρωση Ντάγκα Παναγιώτας

Δήλωση της υποψήφιας Δημάρχου με τη Λαϊκή Συσπείρωση Ντάγκα Παναγιώτας

Το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε πριν λίγες μέρες εγκύκλιο που προσδιορίζει τις προϋποθέσεις για την ίδρυση Τμημάτων Ένταξης σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Στην εγκύκλιο αυτή γίνεται ξεχωριστή αναφορά για τους δήμους, με την επισήμανση, ότι ως προαπαιτούμενο για να ιδρυθεί Τμήμα Ένταξης ''πρέπει να εκδοθεί βεβαίωση δαπάνης για τα λειτουργικά έξοδα των προτεινόμενων Τμημάτων Ένταξης από την αρμόδια Ενιαία Σχολική Επιτροπή Α/βάθμιας ή Β/βάθμιας Εκπ/σης. Στη βεβαίωση θα αναφέρεται το απαιτούμενο ποσό από 01/09/2019 έως και 31/12/2019 και το απαιτούμενο ετήσιο ποσό για κάθε επόμενο έτος, καθώς και ότι υπάρχει δέσμευση των απαραίτητων πιστώσεων''.

Θέτει, δηλαδή, ως προϋπόθεση για την ίδρυση και λειτουργία των αναγκαίων δομών εκπαιδευτικής υποστήριξης, τη χρηματοδότησή τους από τους δήμους.

Άραγε η κυβέρνηση έχει ξεχάσει ότι τόσο αυτή όσο και οι προηγούμενες φρόντισαν να μειώσουν τα χρήματα προς τις σχολικές επιτροπές κατά 60%;

Είναι απαράδεκτο, η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας να μετακυλούν στους δήμους την ευθύνη για την ίδρυση και λειτουργία τόσο αναγκαίων, για την εκπαιδευτική διαδικασία, δομών και μάλιστα σε ένα τόσο ευαίσθητο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όσο αυτό της ειδικής αγωγής.

Όλα τα παραπάνω, και σε συνδυασμό και με τις τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν στην Ειδική Αγωγή, και στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, κάνουν πιο αναγκαία και επιτακτική τη γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης προς τους δήμους.

Για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται πόσο ''παραδεισένια'' για το λαό είναι η λεγόμενη ''μεταμνημονιακή'' περίοδος του ΣΥΡΙΖΑ!

Απαιτείται λοιπόν να αναλάβει η κυβέρνηση την ευθύνη που της αναλογεί. Δε μπορεί να δαπανά δισεκατομμύρια για ΝΑΤΟικές δαπάνες και φοροελαφρύνσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, και στον ευαίσθητο τομέα της Ειδικής Αγωγής να μεταθέτει τις ευθύνες της στους δήμους, χωρίς ούτε καν να αυξάνει την ήδη πετσοκομμένη χρηματοδότηση.

Πως απαντάει η Δημοτική Αρχή στην προαναφερόμενη εγκύκλιο και στη γενικότερη κυβερνητική πολιτική που μετακυλά ευθύνες προς την Τοπική Διοίκηση;

Τι έχει κάνει για να διεκδικήσει την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για να καλυφτούν όλες οι ανάγκες στις Ειδικές Εκπαιδευτικές Δομές και την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης προς τις σχολικές επιτροπές για να μπορούν να ανταποκριθούν στις αρμοδιότητές τους;

Γρεβενά, 29/3/2019

Ορισμένες πλευρές για τη λεγόμενη «περιγραφική αξιολόγηση»

Είναι σε εξέλιξη αυτό το διάστημα οι επιμορφώσεις Προϊσταμένων και Διευθυντών από τα ΠΕΚΕΣ για την προετοιμασία της εφαρμογής “Περιγραφική Αξιολόγηση στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση”. Οι στόχοι αυτής, όπως αναφέρονται στον Οδηγό, είναι “η ολόπλευρη ανάπτυξη, η εξατομικευμένη και αναλυτική ανατροφοδότηση, η συνεργατική και κοινωνική μάθηση, η διαφοροποίηση και εξατομίκευση της διδασκαλίας και η ουσιαστική ισότητα ευκαιριών».

Θα θέλαμε να θέσουμε προς τους συναδέλφους ορισμένα ζητήματα για συζήτηση και προβληματισμό:

1.      Η αξιολογική διαδικασία, είτε είναι ποσοτική είτε είναι ποιοτική, είτε βάζει βαθμούς είτε περιγράφει τον μαθητή, αποτιμά το αποτέλεσμα της μαθησιακής διαδικασίας και δε διαμορφώνει, από μόνη της, τις προϋποθέσεις για όλα τα παραπάνω. Οι διαφορετικές αφετηρίες από τις οποίες ξεκινά ο κάθε μαθητής, οι ταξικές ανισότητες, που εκφράζονται και μέσα στις σχολικές τάξεις, η ίδια η φυσιογνωμία του σχολείου και συνολικά της εκπαίδευσης, που αναπαράγει τις ανισοτιμίες που υπάρχουν μέσα στην κοινωνία, όλα αυτά δεν εξαλείφονται, ούτε αμβλύνονται από τον τρόπο που θα γίνεται η τελική αξιολόγηση των μαθητών. Οι ελλείψεις στα σχολεία, τα μεγάλα κενά, οι απαράδεκτες υποδομές, η υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, η μετατροπή των Συλλόγων Διδασκόντων σε «πολυεργαλεία», που επωμίζονται ευθύνες που δεν τους αναλογούν (π.χ. Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης), τα αναλυτικά προγράμματα και τα «προβληματικά» σχολικά εγχειρίδια, όλα τα αποτελέσματα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, είναι που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τα «αποτελέσματα» της παιδαγωγικής πράξης και όχι τρόπος αξιολόγησης των μαθητών.

2.      Η περιγραφική αξιολόγηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με ένα μαγικό τρόπο μια σειρά προβλήματα που εμφανίζονται στη σχολική πράξη π.χ. ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών, βαθμοθηρία, αδιαφορία για μια σειρά γνωστικά αντικείμενα. Πρόκειται για το «άκρον άωτον» της υποκρισίας να λέγονται αυτά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά και διάφορους υποστηρικτές της, την ίδια στιγμή που με το σχέδιο για το νέο Λύκειο στην ουσία επιβάλλεται ένα άκρως ανταγωνιστικό και εξετασιοκεντικό σχολείο, καταργείται η όποια γενική μόρφωση, μπαίνουν εξετάσεις (με ενιαία θέματα ανά ομάδα σχολείων) ακόμα για την απόκτηση του απολυτήριου του Λυκείου! Ο ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα, η απαξίωση της γνώσης και η αντικατάστασή της από τις «λεγόμενες» δεξιότητες, η καλλιέργεια του ατομικού δρόμου προς την «επιτυχία» αποτελούν δομικά στοιχεία της κοινωνίας και το σημερινού σχολείου. Η λογική αυτή διαπερνά τα αναλυτικά προγράμματα, τα σχολικά βιβλία, την ίδια τη λειτουργία του σχολείου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε όλα τα σχολικά εγχειρίδια των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (πλην μαθηματικών της Ε’ Δημοτικού). Δε θέλησε και όχι δεν πρόλαβε να τα αλλάξει, γιατί αποδέχεται τον γενικό προσανατολισμό τους. Ο ίδιος ο εκπαιδευτικός, πριν μπει στη σχολική τάξη, καλείται και ο ίδιος να εμπεδώσει μια κουλτούρα σκληρού ανταγωνισμού μέσα από ένα «αέναο» κυνηγητό προσόντων και πιστοποιήσεων (βλ. νέο νόμο Γαβρόγλου για «προσλήψεις και διορισμούς»). Αλήθεια όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βαδίζουμε σε ένα «συνεργατικό» σχολείο των «ίσων ευκαιριών» και πως η περιγραφική αξιολόγηση θα είναι το επιστέγασμα στο σχολείο αυτό;  

3.      Η περιγραφική αξιολόγηση θα έχει απλά στόχο την ουσιαστική ενημέρωση των γονιών και των ίδιων των μαθητών για μια σειρά πλευρές της σχολικής επίδοσης και συνολικά της σχολικής ζωής; Αυτό ούτως ή άλλως δε γίνεται και σήμερα και αρκετά εξαντλητικά; Άλλος είναι ο στόχος! Η περιγραφική αξιολόγηση δε θα είναι μια απλή αποτύπωση της γνώμης του εκπαιδευτικού σε ένα φύλλο χαρτί. Θα υλοποιείται στη βάση συγκεκριμένης φόρμας για κάθε τάξη (κεντρικά καθορισμένη) στην οποία θα αποτυπώνονται αναλυτικά μια σειρά δείκτες, που θα αφορούν όχι μόνο τις επιδόσεις αλλά και συνολικά την προσωπικότητα του μαθητή. Μήπως έτσι η περιγραφική αξιολόγηση «σκανάρει» πιο αποτελεσματικά τις δεξιότητες του σημερινού μαθητή, αυριανού εργαζόμενου; Στον προβληματισμό των κυρίαρχων επιτελείων της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ το θέμα δεν μπαίνει στο αν η αριθμητική βαθμολογία λειτουργεί αντιπαιδαγωγικά, αλλά στο αν τελικά «επαρκεί» για να κατατάξεις τους μαθητές. Ο βασικός μας προβληματισμός είναι εάν τελικά με τη γενίκευση της περιγραφικής αξιολόγησης, στα πλαίσια του σημερινού σχολείου, οδηγούμαστε σε μια πιο «σκληρή», πιο ολόπλευρη και ποιοτικά διαβαθμισμένη κατάταξη – διαφοροποίηση των μαθητών! Μια αξιολόγηση που θα τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή!

4.      Η κυβέρνηση και το  Υπουργείο Παιδείας έχουν δώσει δείγματα νομοθετικής γραφής, για το κατά πόσο κόπτονται για την αναβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας, για το ευνοϊκό παιδαγωγικό περιβάλλον που καλούνται  να προσφέρουν οι εκπαιδευτικοί. Κινήθηκαν στην κατεύθυνση της παραπέρα υποβάθμισης, της υποχρηματοδότησης των σχολείων. Για το όποιο εργαλείο παιδαγωγικής αξιολόγησης των μαθητών θα είχε ουσία να συζητάμε στο βαθμό που θα άλλαζαν ή θα βελτιώνονταν οι όροι για την αξιοποίησή του, δηλαδή η ίδια η σχολική πραγματικότητα. Ένα ελάχιστο βήμα π.χ. είναι οι  μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, τα ολιγομελή τμήματα, η διαμόρφωση του περιεχομένου των μαθημάτων με ορθολογικό και επιστημονικό τρόπο, η πλαισίωση της διαδικασίας  από επιστημονικές ειδικότητες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς), ο κάθε επιστήμονας να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο, οι δομές ειδικής αγωγής να λειτουργούν σε κάθε σχολική μονάδα με το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, να εντάσσονται όλοι οι μαθητές στη δομή που έχουν ανάγκη, να ενταχθούν ουσιαστικά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στην εκπαίδευση.

Το πραγματικό δίλημμα λοιπόν δεν είναι:  «βαθμολογική ή περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών» αλλά:  «σχολείο της αγοράς, των ταξικών φραγμών και της ημιμάθειας ή  σχολείο που θα έχει στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση των μαθητών»;

Καθήκον όλων των εκπαιδευτικών είναι να περιγράψουμε και να αξιολογήσουμε τις πραγματικά σύγχρονες ανάγκες των μαθητών μας και να αγωνιστούμε γι' αυτές! Να συμπληρώσουμε, αγωνιστικά, με πλήρη συναίσθηση του ρόλου μας το έντυπο της μέλλοντός τους,  για μια ζωή με δικαιώματα!

Αθήνα, 29/3/2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ EΠ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΕΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ 1Ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Μουράτη 4 - 50100 ΚΟΖΑΝΗ τηλ.: 24610-29078   fax: 24610-29078 e-mail: kokozanis@gmail.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ EΠ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΕΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΓΙΑ ΤΟ 1^Ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

Μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλέσει στο λαό της περιοχής το 1^ο Διεθνές Συνέδριο με τίτλο: «Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ: Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων» που πραγματοποιείται στο ΤΕΙ Κοζάνης υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος και του Ελληνο–ισραηλινού Εμπορικού Επιμελητηρίου. Στο Συνέδριο μάλιστα θα απευθύνουν χαιρετισμό οι πρεσβείες των ΗΠΑ και Ισραήλ στην Αθήνα.

Το συνέδριο αυτό μόνο τυχαία δεν πραγματοποιείται αυτή την περίοδο. Διοργανώνεται στον απόηχο της τριμερούς συνάντησης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ όπου συζητήθηκαν τα σχέδια για τον αγωγού “East Med” όσο και η λεγόμενη «ασφάλεια» στην περιοχή. Η τριμερής αυτή συνάντηση μάλιστα παρουσιάζεται ως «ορόσημο» εξελίξεων καθώς η παρουσία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών σηματοδοτεί την αναβάθμιση των σχεδίων και της παρουσίας των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Οι σχεδιασμοί αυτοί είναι σε αντίθεση με τα συμφέροντα των λαών και των αναγκών τους. Υπηρετούν τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων που εκπροσωπούν οι κυβερνήσεις αυτών των κρατών, τα στρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ. Προδιαγράφουν μεγάλους κινδύνους για τον ελληνικό λαό και συνολικά τους λαούς της Ανατολικής Μεσογείου. Αντί ο πλούτος που βρίσκεται στο έδαφος των χωρών να αποτελεί ευτυχία και ευημερία για τους λαούς, γίνεται τελικά «κατάρα», καθώς στα χέρια των λίγων αποτελεί έδαφος για σφοδρούς ανταγωνισμούς. Άλλωστε, έχει αποδειχθεί ότι οι ενεργειακοί ανταγωνισμοί οδήγησαν σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, όπως αυτοί στη Συρία, στο Ιράκ και τη Λιβύη, ακόμα και σε έδαφος της ίδιας της ΕΕ όπως η Ουκρανία.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει σοβαρές ευθύνες καθώς συνεργάζεται στενά με το Ισραήλ που δολοφονεί τον παλαιστινιακό λαό. Καθημερινά ο λαός της Παλαιστίνης θρηνεί θύματα από πυρά του Ισραηλινού Στρατού. Η κυβέρνηση πρωταγωνιστεί στην προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ως σημαιοφόρος των αμερικανοΝΑΤΟικών συμφερόντων και των επιδιώξεων της ΕΕ. "Πουλάει" παραμύθια, καλλιεργώντας ψεύτικες προσδοκίες για να παραπλανήσει το λαό και επιδίδεται σε μια άθλια προσπάθεια εξωραϊσμού των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ  ενώ έχει αποδειχθεί ότι αποτελούν παράγοντες ανασφάλειας και κινδύνων για τους λαούς της περιοχής. Είναι προκλητικό όλοι αυτοί να παρουσιάζονται ως προστάτες που νοιάζονται για την «ανάπτυξη» και την «ευημερία». ο λαός έχει πείρα από τις πολεμικές συγκρούσεις και το αιματοκύλισμα με πρόσχημα τη δήθεν προστασία.  Σε λίγες μέρες είναι η μαύρη «επέτειος» για τα 20 χρόνια από τους βομβαρδισμούς στη γειτονική Γιουγκοσλαβία από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Ταυτόχρονα, χρειάζεται να προβληματίσει το λαό, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές η συμμετοχή των 2 ιδρυμάτων στο συνέδριο. Η συζήτηση που γίνεται για το νέο «ανταγωνιστικό» Πανεπιστήμιο που θα προκύψει μετά τη συγχώνευση και θα εξυπηρετεί ακόμα περισσότερο την καπιταλιστική κερδοφορία, σημαίνει και έρευνα στην υπηρεσία των μονοπωλίων και των κυβερνήσεων τους. Έρευνα όχι προς όφελος των αναγκών της κοινωνίας, αλλά έρευνα για να «αυγατίζουν» τα κέρδη τους οι καπιταλιστές. Έρευνα που πολλές φορές θα αξιοποιείται ακόμα και για στρατιωτικούς σκοπούς. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα από την Κρήτη, τη Θεσσαλονίκη και αλλού όπου σχεδιάζονται να τρέξουν ΝΑΤΟϊκά ερευνητικά προγράμματα. Αναρωτιόμαστε τι σχέση έχουν αυτά τα «ερευνητικά» σχέδια με τις ανάγκες της κοινωνίας;

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ καλεί τώρα όλους τους φοιτητές και σπουδαστές,  τους εργαζόμενους, τους επιστήμονες, το λαό της περιοχής να δυναμώσουν την πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή και την εμπλοκή της χώρας μας. Οι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ δεν μπορούν να είναι παράγοντες ασφάλειας και σταθερότητας. Να δυναμώσει σήμερα η πάλη για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Σποτ του ΚΚΕ για τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογες

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για την εκπαίδευση των προσφύγων

Η Γραμματεία Γρεβενών του ΠΑΜΕ καλωσορίζει τα προσφυγόπουλα που φοιτούν στα σχολεία των Γρεβενών. Καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές που ακούγονται με αφορμή την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων και ιδιαίτερα στο  7ο Δημοτικό Σχολείο Γρεβενών.

Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς των σχολείων, που με λόγια και έργα  υπερασπίστηκαν το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση. Καλούμε τους εργαζόμενους, τους γονείς και τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, το λαό της περιοχής να υποδεχτούν στα σχολεία αλλά και στις γειτονιές και τα χωριά τα κατατρεγμένα προσφυγόπουλα, που ξεριζώθηκαν από τις χώρες τους λόγω του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Καλούμε όλο το λαό να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη του με κάθε τρόπο. Να απομονώσει ρατσιστικές και φασιστικές φωνές που στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και αθωώνουν τα αφεντικά και το σύστημά τους.

Ο εχθρός μας δεν είναι τα καταταλαιπωρημένα παιδιά και οι έφηβοι που άφησαν την πατρίδα τους εξαιτίας της ανέχειας και της φτώχιας, του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Ο πραγματικός αντίπαλος είναι το σύστημα που γεννά την ανεργία, τη φτώχεια, τον πόλεμο και την προσφυγιά. Είναι η ελληνική κυβέρνηση, η ΕΕ και οι συμφωνίες τους που έχουν οδηγήσει στον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στη χώρα μας, οδηγώντας τους στην απελπισία και την εξαθλίωση.

Έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας να μην πιάσει τόπο το ρατσιστικό δηλητήριο που ρίχνεται με αφορμή την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων. Να μάθουμε στα παιδιά μας την αλληλεγγύη, τη συλλογική δράση. Να μάθουν ν’ αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Η μόρφωση είναι δικαίωμα κάθε παιδιού, ανεξάρτητα από χρώμα, κοινωνική θέση, θρήσκευμα και καταγωγή.

Το ΠΑΜΕ καλεί τον εργαζόμενο λαό να υποδεχτούμε τα προσφυγόπουλα σαν να ‘ναι δικά μας παιδιά. Γνωρίζουμε ότι όπως πόλεμος και προσφυγιά πάνε μαζί, έτσι μνημόνια και ξενοφοβία – ρατσισμός είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Έχουμε χρέος για την οριστική τους ήττα και εξάλειψη.

Διεκδικούμε:

• Να λειτουργήσουν τώρα, με κρατική ευθύνη, όλες οι Δομές Υποδοχής Εκπαίδευσης Προσφύγων που χρειάζονται, ώστε να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για πλήρη ένταξη των προσφυγόπουλων στο Γενικό Σχολείο χωρίς αποκλεισμούς. Να δημιουργηθούν μόνιμες δομές στήριξης μέσα στους χώρους φιλοξενίας που θα αναλάβουν τη δημιουργική απασχόληση τις ώρες που δεν θα είναι τα παιδιά στο σχολείο ή στις ΔΥΕΠ.
• Να εξασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα κονδύλια, τα οποία μέσω του υπουργείου Παιδείας θα κατευθυνθούν στην πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, στη στήριξη των υποδομών και των σχολικών επιτροπών. Αυτό προϋποθέτει να απομακρυνθούν οι ΜΚΟ που λυμαίνονται τη μερίδα του λέοντος της χρηματοδότησης.
• Εξασφάλιση όλων των όρων υγιεινής για όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά: Εμβολιασμοί, βεβαίωση γιατρού κ.ά.
• Να καταδικαστεί κάθε είδους ρατσιστική και ξενοφοβική συμπεριφορά κατά των μαθητών. Να απομονωθεί και να μη μείνει αναπάντητη κάθε φασιστική και ρατσιστική πρόκληση στα σχολεία της περιοχής μας.

Όχι στις ρατσιστικές κραυγές μίσους.

Ανθρώπινες συνθήκες για τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Μόρφωση για όλα τα προσφυγόπουλα